Beste leerplichtambtenaar,

Het is midden in de nacht maar ik ben mijn bed weer uitgekomen.

Ik ben één van die moeders die wakker ligt om haar dierbaar kind.

 Heeft u deze week naar ‘De Monitor’ gekeken en gehoord wat uw hoogste baas te zeggen had?

Ieder kind heeft recht op onderwijs. En als dat kind niet de hele week naar school kan, moeten we kijken wat het kind wél kan. Dat klinkt niet bepaald als het kastje en de muur!

Dat klinkt alsof er een keer goed gekeken wordt naar het kínd in plaats van naar de kadertjes van  het überheilige onderwijssysteem.

Kunt u misschien geloven dat het hart van een moeder op een dag kan breken? Dat de rek uit het elastiek is? Kunt u misschien een klein beetje snappen dat het niet grappig is als je kind overspannen wordt – terwijl dat niet nodig was geweest als de mensen in het onderwijs naar het moederhart geluisterd hadden?!

Is het misschien een idee (ik zeg ZOMAAR wat hoor, dat doe ik immers al jaren) dat u gaat luisteren naar wat moeders over hun kind te weten zijn gekomen?

Is het dan misschien een idee (ik zeg uiteraard zomaar wat) dat als een kind het wérkelijk extreem zwaar heeft,  iedere dag enorme hoofdpijn moet verdragen en misselijk is van ‘school’, het kind iets minder vaak naar school gaat dan de gemiddelde succesleerling? Is het dan heel misschien een optie dat we in onderwijsland voor één keer buiten de kaders kijken? Ik ROEP zomaar wat hoor.